Σχόλια για μια συνέντευξη
1)
«Στηρίζεται σε μεγάλες έντυπες και ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων και όχι απλώς στο διαδίκτυο, όπως κακεντρεχώς γράφει κάποιος».
Για τον τρόπο επιλογής των λημμάτων στα νεοελληνικά λεξικά η Αναστασιάδη (βλ. εδώ) γράφει πολύ σωστά τα εξής:
«Δυστυχώς για τη ΝΕ δεν διαθέτουμε ακόμη και σήμερα σώματα κειμένων τέτοιου μεγέθους ώστε να μπορούν να υποστηρίξουν αποτελεσματικά τη σύνταξη ερμηνευτικού λεξικού».
Και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «το ζήτημα της συγκρότησης μακροδομής που να στηρίζεται σε αντιπροσωπευτικά σώματα κειμένων παραμένει ζητούμενο».
Επίσης, άλλοι γλωσσολόγοι εύστοχα έχουν χαρακτηρίσει ασαφή την αναφορά σε «μεγάλες έντυπες και ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων», αφού δεν διευκρινίζεται ποιες είναι αυτές.
Αυτή είναι η αλήθεια και δεν είναι θέμα «κακεντρέχειας» κάποιου.
2)
«[...] “μια από τις βασικότερες καινοτομίες του λεξικού” είναι ότι καταγράφει τις λέξεις όπως ακριβώς χρησιμοποιούνται: αλληλεξαρτώνται και όχι αλληλεξαρτώμαι, ζυμαρικά, τρόφιμα και όχι ζυμαρικό, τρόφιμο».
Το Λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη, για παράδειγμα, που έχει λήμμα ζυμαρικό (βλ. εδώ) και τρόφιμο (βλ. εδώ) –και όχι ζυμαρικά και τρόφιμα– με τη γραμματική πληροφορία και στα δύο λήμματα ότι η λέξη χρησιμοποιείται συνήθως στον πληθυντικό, «καταγράφει τις λέξεις όπως ακριβώς χρησιμοποιούνται». Και δεν είναι πιο κοντά στη γλωσσική πραγματικότητα το να γραφεί ότι οι λέξεις ζυμαρικά και τρόφιμα χρησιμοποιούνται «σπάνια» στον ενικό από το να γραφεί ότι οι λέξεις ζυμαρικό και τρόφιμο χρησιμοποιούνται συνήθως στον πληθυντικό. Οι τύποι ζυμαρικό και τρόφιμο δεν είναι σπάνιοι. Είναι λιγότερο συχνοί από τους αντίστοιχους του πληθυντικού.
