Δεν είναι λίγο αντιφατικό από τη μια να θεωρεί η Α. Μάνου ότι καταργήθηκε το ωμέγα από τον Γ. Μπαμπινιώτη και από την άλλη να γράφει το επώνυμο «Μπαμπινιώτης» –και άλλες λέξεις, όπως «γλώσσα»– χρησιμοποιώντας το γράμμα ωμέγα;
Για την ιστορία, να προσθέσω ότι δεν κατήργησε ο Γ. Μπ. το πολυτονικό.
Επίσης, τους ισχυρισμούς ότι «μετάλλαξε» τη γλώσσα μας, την άφησε ανοχύρωτη κτλ. δεν τους πολυκαταλαβαίνω.
Συν τοις άλλοις, σε σχόλιό της η Α. Μ. ισχυρίζεται ότι ο Γ. Μπ. «κατέστρεψε την πιο όμορφη γλώσσα του κόσμου». Όχι μόνο δεν υπάρχουν όμορφες και άσχημες γλώσσες, αλλά και είναι απορίας άξιο αν έχει τέτοια δύναμη ένας άνθρωπος. Με αφορμή αυτό και άλλα σχόλια που έχουν γίνει κάτω από την ίδια ανάρτηση, σκέφτομαι πόσο χρήσιμη θα ήταν η διάδοση βασικών αρχών της σύγχρονης γλωσσολογίας στο ευρύ κοινό, και πάντως πόσο πιο χρήσιμη από παλιομοδίτικες παρεμβάσεις για γλωσσικά θέματα.
