Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2019

«Η γλώσσα δεν είναι ένα απλό εργαλείο επικοινωνίας» κτλ. κτλ.

Έστω και με παρεμφερή διατύπωση, συνέχεια επαναλαμβάνεται η άποψη ότι η γλώσσα δεν είναι ένα απλό εργαλείο επικοινωνίας αλλά... (στοιχείο ταυτότητας κτλ.). Ακόμη και σήμερα είδα ένα σχετικό δημοσίευμα, ενώ θυμάμαι να διαβάζω παρόμοια εδώ και τουλάχιστον 25 χρόνια. Χωρίς να αρνούμαι ότι μια γλώσσα μπορεί να είναι και στοιχείο ταυτότητας, ήθελα από καιρό να πω ότι ούτως ή άλλως ένα εργαλείο επικοινωνίας δεν είναι κάτι «απλό», όποια σημασία κι αν δώσουμε στο συγκεκριμένο επίθετο. Σε αυτό το «απλό» εργαλείο επικοινωνίας στηρίζεται η ίδια η ζωή μας. Πρώτα απ’ όλα, χωρίς επικοινωνία δεν ενεργοποιείται ο έμφυτος μηχανισμός γλωσσικής κατάκτησης που διαθέτει ο άνθρωπος. Κι αν, ως διά μαγείας, χανόταν ξαφνικά η γλώσσα ως όργανο επικοινωνίας, η καταστροφή θα ήταν ανυπολόγιστη. Η ανθρώπινη ζωή στον πλανήτη προϋποθέτει αυτό το «απλό» εργαλείο επικοινωνίας. Γιατί λοιπόν να το θεωρούμε υποδεέστερο σε σύγκριση με τη γλώσσα ως στοιχείο ταυτότητας, δύναμη πολιτισμού κτλ.; Πράγματι, «η γλώσσα, πέρα από ένα απλό όργανο, είναι ο πολιτισμός μας, η ιστορία μας, η σκέψη μας, ο ψυχισμός μας, η ταυτότητά μας». Προϋπόθεση όμως για όλα αυτά τα σπουδαία είναι η λειτουργία της ως οργάνου ή εργαλείου επικοινωνίας. Η γλώσσα είναι κυρίως όργανο επικοινωνίας.

Σεναριογράφοι και λεξικογράφοι

  Ο λόγος που κοινοποιώ αυτό εδώ το ποστ σε ένα γλωσσικό μπλογκ δεν είναι το «Ένσταση, κυρία πρόεδρος [αντί: πρόεδρε]», όπως θα μπορούσε να ...